Weekendowa „Gazeta Wyborcza” (4-5 kwietnia) publikuje kolejny – po ubiegłotygodniowym tekście abp. Życińskiego – atak na ks. prof. Waldemara Chrostowskiego w związku z wydanym niedawno wywiadem-rzeką „Kościół, Żydzi, Polska”, przeprowadzonym przez Grzegorza Górnego i Rafała Tichego. Tym razem Katarzyna Wiśniewska w artykule „Kłucie krzyżem” otwarcie już zarzuca ks. Chrostowskiemu „antyżydowskie fobie”, brak wrażliwości koniecznej do prowadzenia dialogu oraz „totalną ignorancję wobec żydowskiej teologii”.

Autorka stwierdza, że „to nie chrześcijańskiego krzyża [ks. Chrostowski] broni. Krzyż, który wyznaje (a raczej, którym kłuje w oczy), to przedmiot nie triumfu, ale triumfalizmu, to nie jest krzyż, który – jak wierzą chrześcijanie – otwiera niebo, ale zamyka i antagonizuje”.

„Czym różnią się aluzje ks. Chrostowskiego od antysemickich wynurzeń ks. Stanisława Trzeciaka [...], który w swoich książkach w latach 30. ubiegłego wieku przekonywał, że aby powstrzymać Żydów przed uzyskaniem kontroli nad naszym krajem, lepiej zawczasu pozbawić ich obywatelstwa polskiego i wydalić za granicę? – stawia wstrząsające pytanie Wiśniewska. – Ile poziomów wyżej od pogłosek o mordowaniu dzieci chrześcijańskich na macę sytuuje się jego <tajemna wiedza> o Żydach przeklinających na widok kapliczki? Może wcale nie tak wiele, skoro tego rodzaju absurdy profesor biblistyki wygłasza z pełną powagą? I skoro nie ma oporów przed tym, żeby doszukiwać się historycznych i teologicznych racji nawet w praprzyczynie antysemityzmu – oskarżaniu Żydów, że zabili Syna Bożego.”

Fakt zaś, że ks. Chrostowski „Z aprobatą używa [...] w odniesieniu do Żydów słowa <misja>”, dla dziennikarki „Wyborczej” stanowi „próbę wypaczenia dialogu chrześcijan i Żydów”. Pocieszające, że na tej samej stronie „Gazety” ks. dr Janusz Salamon z Jezuickiego Centrum Kultury i Dialogu w krótkim wywiadzie pt. „Rozgrzeszanie antysemityzmu” stwierdza, że „ta książka jest dla dialogu bez znaczenia”, sam zaś „dialog chrześcijańsko-żydowski ma się dobrze”.