W dzisiejszej “Europie”, dodatku do “Dziennika”, Filip Memches recenzuje książkę Davida Berlinskiego “Szatańskie urojenie. Ateizm i jego pretensje naukowe” i na jej kanwie rozmawia ze Zbigniewem Mikołejką o nowym ateizmie.

“Szeroki jest krąg krytyków nowego ateizmu – pisze Memches. - Richard Dawkins czy Christopher Hitchens dostają po głowach nie tylko od żarliwych obrońców wiary religijnej, lecz także od agnostyków. Do tych ostatnich należy David Berlinski [...] zsekularyzowany Żyd amerykański [...]. W swoim sporze z ateizmem formułuje następującą tezę: nauka może być traktowana jako quasi-religia, jako swoiste źródło prawd objawionych, nawet jeśli intencje tych, którzy podchodzą do niej w ten sposób, są zupełnie inne. Przecież walka z przekonaniami religijnymi toczona jest w imię logiki i rozumu, ale tego rodzaju naukowy ateizm sam staje się przesądem, który w kwestiach stricte religijnych odrzuca kategorycznie jakikolwiek sceptycyzm poznawczy”.

Z kolei Mikołejko w wywiadzie zatytułowanym “Ateizm jako nowy przesąd” mówi: “Poznając rzeczywistość, posługujemy się [...] nie tylko rozumem w znaczeniu kartezjańskim, czyli odwołujemy się nie tylko do doświadczenia spełniającego rygory ścisłości. W poznawaniu świata uczestniczą również emocje, intuicja, wyobraźnia, wiedza potoczna, a nawet przesądy. Nowy ateizm neguje taki stan rzeczy, a więc nas okalecza, urąga naszemu człowieczeństwu. Tym bardziej że atakuje nie tylko religię, lecz także agnostycyzm. Agnostyk zawiesza sądy w sprawie istnienia bądź nieistnienia Boga, co w oczach nowego ateisty jest kapitulanctwem”.

Dodaj do: