Komentarze do: Wencel: Wiersze Polkowskiego jak pieśni sztucznego słowika

Autor: Obserwator

Obserwator — Wed, 20 Jan 2010 14:24:45 +0000

Etam, różne są autorskie strategie wobec konieczności zdobywania czytelników, żeby wydawcy chcieli w ogóle z danym lyteratem rozmawiać. Ważne, czy poza kreowanym wizerunkiem daje się tam jeszcze znaleźć coś do czytania. A u Dąbrowskiego jest z tym całkiem dobrze, więc Bóg z nim – niech się lansuje choćby i w „Playboyu” ;-)

Autor: Nanek

Nanek — Wed, 20 Jan 2010 13:38:28 +0000

Różnica jest zasadnicza: czym innym jest promocja – kontrowersyjna, bo kontrowersyjna – pisma, będącego skutkiem twórczych działań wielu osób, do tego pisma o specyficznej, odjechanej tematyce, a czym innym lansowanie siebie jako poety. I to gdzie, na jakich łamach? Poeta wypowiada się poprzez swoje wiersze, a nie przez bełkot o panienkach w gazowni. I do tego jeszcze zdjęcie a la Hłasko. Ale mamy elity, ja pi..ę.

Autor: Obserwator

Obserwator — Wed, 20 Jan 2010 13:00:34 +0000

A w czym gorsze jest lansowanie za pomocą tych samych narzędzi marki „Tadeusz Dąbrowski” od lansowania marki „Czwórek”?

Autor: Nanek

Nanek — Wed, 20 Jan 2010 12:50:06 +0000

Sekundkę… O ile w przypadku Marka można mówić o podaniu ręki Belialiowi, by Belial zaryczał i tłum usłyszał o „Czwórkach”, to przypadek TD jest całkowicie niedopuszczalny. Oczywiście dla mnie, dla Nanka.

Autor: Obserwator

Obserwator — Wed, 20 Jan 2010 11:37:30 +0000

Z Horodniczego chcieli zrobić religianckiego świra, z Dąbrowskiego – narcystycznego babiarza. IMO ani jedno, ani drugie się nie udało. Jako że ludożerka czyta tylko tytuły i leady, toteż nimi starali się w obu przypadkach maskować samą treść wywiadów. A rozmowa z TD jest za jego sprawą całkiem dowcipna i miła w lekturze, w sam raz na piątkowy wieczór :-)