Komentarze do: Liturgia.pl: „Czwórki” to odgrzewanie millenarystycznych kotletów i antyestetyka niegodna chrześcijan

Autor: Abdul

Abdul — Wed, 03 Feb 2010 09:26:47 +0000

Może i Tichy pisał z „pewnością co do słuszności głoszonych poglądów”, ale Gałecki pisał z „pewniactwem co do słuszności głoszonych poglądów”.

Autor: DeadRiot

DeadRiot — Mon, 01 Feb 2010 12:02:39 +0000

zafascynowanie w recenzji ma charakter neimal wyłącznie deklaratywny. Dająca się zaś z niej wyekstrahować egzegeza wskazuje raczej na to, że czytelnik mocno się lekturą zbulwersował. Co zresztą cieszy ;-)

——->

A moze skrajne emocje mają jakieś głębsze psychologiczne uzasadnienie? :-) Bo takie połączenie ognia z wodą (fascynacja i bulwersacja) to chyba najlepsze co może się przydarzyć kontrowersyjnemu pismu!

Autor: Obserwator

Obserwator — Sun, 31 Jan 2010 22:13:33 +0000

Rewolwerowy charakter tytułu, mającego za zadanie nade wszystko przyciągać uwagę, może się nie podobać. Niemniej nie da się ukryć, że to zafascynowanie w recenzji ma charakter neimal wyłącznie deklaratywny. Dająca się zaś z niej wyekstrahować egzegeza wskazuje raczej na to, że czytelnik mocno się lekturą zbulwersował. Co zresztą cieszy ;-)

Autor: DeadRiot

DeadRiot — Sun, 31 Jan 2010 15:50:30 +0000

Pytania i wątpliwości pana recenzenta potwierdzają tylko sens wydawania Magazynu Apokaliptycznego. Wokół Apokalipsy (zwłaszcza tej Janowej) narosło bowiem całe mnóstwo nieporozumień. I mimo że tekst Tichego sprzeciwia się dobitnie owym błędnym interpretacjom, siła przyzwyczajeń apokaliptycznych jest ogromna.

Chociaż tytuł notki:”Liturgia.pl: ?Czwórki? to odgrzewanie millenarystycznych kotletów i antyestetyka niegodna chrześcijan”, to, koledzy Redaktorzy manipulacja godna GW! Bo z recenzji emanuje jeśli nie fascynacja 44, to przynajmniej sympatia ;-)

Autor: Obserwator

Obserwator — Thu, 28 Jan 2010 14:42:59 +0000

Oczywiście, jak uczył mistrz Gombro, „pojęcie o nas ciemnych, ograniczonych i tępych jest nie mniej doniosłe niż pojęcie bystrych, światłych i subtelnych. Gdyż człowiek jest najgłębiej uzależniony od swego odbicia w duszy drugiego człowieka, chociażby ta dusza była kretyniczna”. Niemniej i tu są jednak chyba pewne granice przyzwoitości…

Przecież Tichy w tym tekście nic innego nie robił, tylko dowodził, że teza, iż żyjemy „w perspektywie apokalipsy”, to nie jakiś millenaryzm, ale zasadnicza treść ortodoksji. Po pierwszym przyjściu Chrystusa od końca końców ;-) dzielą nas już tylko czasy ostateczne, dlatego trzeba wypatrywać znaków jego (i Jego) zbliżania się. Pytanie, wobec którego nas ta prawda wiary stawia, nie dotyczy źródła tej wiedzy o eschatologii (oczywistego), lecz tego, czemu to wszystko trwa tak długo i jaki jest sens tego trwania, czyli sens historii.

By sięgnąć do znanego cytatu z Miłosza, odrzucając jego źródłowy kontekst, a podstawiając za rozmówcę z wiersza człeka pytającego: „No, to gdzie ta paruzja, której mieli dożyć niektórzy uczniowie?” – chrześcijanin musi stawać się zastanawiać: „Cóż powiem mu, ja, Żyd Nowego Testamentu, / Czekający od dwóch tysięcy lat na powrót Jezusa?”, na które właśnie próbuje szukać odpowiedzi mesjanizm. Bez tego cała nasza religia staje się tylko jeszcze jednym, może najszlachetniejszym, ale wyłącznie systemem moralnym.