Rafał Ziemkiewicz w felietonie „Drugie życie Żeromskiego” na łamach weekendowej „Rzeczpospolitej” pisze o pokrewieństwach łączących ”żarliwy patriotyzm <serca serc>” z nacjonalizmem Dmowskiego, a swój tekst podsumowuje następująco: „Przymierzałem się do jakiegoś dłuższego tekstu na ten temat. Ubiegł mnie Remigiusz Okraska, publikując esej o Żeromskim w <44>;. Sam tytuł wyborny: <Opowieść o prawdziwym Polaku>. Wszak w Żeromskim widzą swego dalekiego przodka środowiska, które na słowa <prawdziwy Polak> reagują intensywnym ślinotokiem. Choć środowiska te, cementowane pogardą dla <osób starszych, niewykształconych i z mniejszych ośrodków>, mogą w Żeromskim widzieć patrona tylko dopóty, dopóki go nie czytają. Ale kto go w ogóle dzisiaj czyta? Nikt. Ja zacząłem, ale może tylko ze starczej przekory wobec własnych młodzieńczych uprzedzeń?”.
07 marca 2010 o 13:14
Zbieracie każdy okruszek :-) Słuszna uwaga RAZa. Zreszta tekst o Żeromskim był bardzo bardzo ciekawy. W podobny sposób młodym Sienkiewiczem (ciepła woda w kranie itp.) posłużył się ostatnio C. Michalski w tekście umieszczonym na stronie Krytyki Politycznej.
Odpowiedz
Obserwator Napisał:
Marzec 7th, 2010 o 15:04
Nie, no, jednak to zupełnie inne proporcje. CM zaszpanował jednym cytatem, a RO kilkudziesięcioma :-)
Odpowiedz
07 marca 2010 o 16:24
Jasne jasen – nie porównuję tekstu Okraski ale RAZ z wrzutka i odkrycie „innego” Zeromskiego niż ten szkolno-sztampowo-akademiowy
Odpowiedz
07 marca 2010 o 21:23
Oklaski dla Okraski
Odpowiedz